CZARNÓWKO <small>( Klein Zarnow )</small> | Architektura Sakralna Pomorza Zachodniego
Dziś poniedziałek , 29 maja 2017 r.

CZARNÓWKO ( Klein Zarnow )

Województwo: zachodniopomorskie
Powiat: gryfiński
Gmina: Widuchowa
Diecezja: szczecińsko-kamieńska
Dekanat: Banie
Parafia: Lubicz – filia pw. św. Józefa

Niewielka wieś położona w odległości około 8 km na południe od Gryfina wśród pól i lasów.

Źródła

- Pierwsza wzmianka o Czarnówku pochodzi z 1323 roku. Niejaki Zabel (de Czernow) podpisany jest jako świadek sprzedaży przez braci Bertekowów części lasu chłopom z Pacholąt; Pommersches Urkundenbuch VI, 194.
- Od XIV wieku osada była lennem rodu Trampów, a następnie stawała się własnością pomorskich rodów Ehrenreich, Otto, von Sydow, von Liebehrerr, Zieroldów.
- W XIX wieku wykarczowano las, by na osuszonym łęgu założyć nową osadę dziś zwaną Nowe Czarnowo. Czarnówko zaś zaczęto nazywać Klein Zarnow (Małe Czarnowo).
- Po roku 1945 przyjęto nazwę zaproponowaną przez S. Kozierowskiego w Atlasie nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej (1934).

Architektura:

Kościół usytuowano pośrodku zabudowy równolegle do drogi przecinającej wieś ze wschodu na zachód. Wzniesiony w XVI wieku na planie prostokąta jest przykładem sporej grupy niewielkich salowych świątyń tak charakterystycznych dla krajobrazu kulturowego Pomorza Zachodniego.

Ściany o dość regularnym wątku wymurowane zostały z kamienia narzutowego różnej wielkości, przyciosanego w kwadry tylko od strony lica, łączonego zaprawą wapienną z występowaniem warstw wyrównawczych.

Elewacja północna posiada dwa okna o ościeżach przemurowanych, delikatnie rozglifionych na zewnątrz, zamkniętych łukiem odcinkowym. Ściana wschodnia pozbawiona jest dekoracji z wyjątkiem małego okna w szczycie. Zaskakiwać może fakt braku okien i dekoracji blendowej. Nasuwa się przypuszczenie, że elewacja ta została przemurowana. W elewacji południowej znajdują się dwa okna osadzone w tym samym miejscu i posiadające ten sam wykrój co otwory w ścianie północnej. Pomiędzy nimi wymurowano współcześnie niewielką zakrystię o planie kwadratu, krytą dachem dwuspadowym poprzecznym do osi kościoła, czyżby w miejscu portalu? Ściany jej wymurowano z drobnego kamienia polnego. Elewacja zachodnia również została przebudowana prawdopodobnie na początku wieku. Znajduje się w niej portal wejściowy o prostych ceglanych ościeżach zamkniętych trójkątnie, umieszczony w prostokątnej wimperdze flankowanej sterczynami. Nad zachodnią częścią kościoła nadbudowana została niewielka dwukondygnacyjna wieża o planie kwadratu. Posiada ona konstrukcję szkieletową, odeskowaną, krytą unikatowym barokowym hełmem zakończonym krzyżem. W dolnej kondygnacji wieży znajdują się centralnie osadzone z trzech stron okna w obramieniu barokowym, wskazującym na to, że konstrukcja wieży powstała pod koniec XVII wieku.

Plac kościelny o regularnym prostokątnym zarysie pełnił funkcję cmentarza. Dzisiaj otacza go ażurowy mur z cegieł oraz zabudowa folwarczna.

Wyposażenie:

We wnętrzu kościoła zachowały się:
- Barokowy ołtarz ambonowy z XVIII wieku.
- Empora organowa z XVIII wieku.
- Dzwon odlany w 1695 r.

Kościół od północy
Strona południowo-wschodnia
Widok od południowego-zachodu
Okno w elewacji południowej
Konstrukcja wieży
Okno w elewacji wieży

Mapa

Odsłon: 5212
  
")); ")); sex geschichten porn tube pornolar sikis adult porno atakoy escort bahis siteleri Bixbet Betist Albet Mariobet "));