STORKOW <small>( Starków )</small> | Architektura Sakralna Pomorza Zachodniego
Dziś sobota , 25 marca 2017 r.

STORKOW ( Starków )

Strona południowa

Bundesland: Meklemburg-Vorpommern
Kreisland: Uecker-Randow 

Duża wieś położona w odległości ok. 27 km na zachód od Szczecina przy węźle nr 3 (Penkun) autostrady Berlin-Szczecin. Średniowieczny rodowód osady potwierdzają przekazy źródłowe oraz owalnicowy układ zabudowy. W roku 1240 książę Barnim I, dziesięciną ze wsi Storcow, uposażył biskupstwo kamieńskie, Pommersches Urkundenbuch I, 304. Kościół stanowił filie parafii w Wollin a patronat nad nim sprawowała rodzina z pobliskiego Battinsthal. 
 
 
Źródła
  • Kościół wybudowano pod koniec XIII wieku.
  • W XVII wieku został przebudowany i otynkowany przez Henricha von Osten 
  • W roku 1649 wspomniano po raz pierwszy wieżę zachodnią.
  • W latach 1746 - 1748 wzniesiono nową wieżę o konstrukcji szkieletowej.
  • W roku 1856 poszerzono okna, odnowiono wnętrze oraz wyposażenie.
  • W wieku XIX wzmocniono koronę muru ceglanym gzymsem.
  • W roku 1967 w kruchcie wieżowej urządzono „kościół zimowy”.
  • W 1997 roku odrestaurowano wieżę.
 
Architektura
 
Kościół usytuowano pośrodku miejscowości na parceli ograniczonej murem i sąsiednią zabudową. Wzniesiony został na planie prostokąta w formie salowej, jednoprzestrzennej, orientowanej świątyni. Wieżę zachodnią dobudowano w późniejszym okresie.
Wszystkie ściany posadowiono na kamiennym fundamencie i niewysokim cokole zakończonym fazowanym gzymsem. Wymurowano je z kwadr granitowych łączonych zaprawą wapienną ułożonych w regularne warstwy. Wątek muru przesłoniony jest obecnie przez niedbale położony tynk. Dokładniej opracowano kwadry naroży, ościeży portali i okien.
 
Kościół posiada trzy portale wejściowe o ościeżach wykonanych z kwadr i klińców granitowych zamkniętych ostrołukiem. Czynny jest obecnie portal południowy o dwuuskokowym ościeżu oraz portal zachodni o nieustalonej liczbie ościeży. Portal północny o jednouskokowym ościeżu jest zamurowany.
 
Tynk pokrywający ściany nie pozwala na uchwycenie ilości i rozstawu okien. Ich wykrój znany jest dzięki pierwotnym oknom zachowanym w elewacji wschodniej. Posiadają one wąskie, mocno rozglifione ościeża zamknięte ostrołukiem i skośnym parapetem. Okno środkowe jest nieco wyższe. Ponad oknami znajdują się płytkie blendy w obramieniu ceglanym zamknięte zapewne ostrołukiem. W połowie XIX wieku, w ścianach północnej i południowej, zamurowano pierwotne okna, a w ich miejscu wykonano nowe (po dwa w każdej ze ścian)  o szerokich ościeżach zamkniętych półokrągło.
 
Wnętrze kościoła zamknięte jest płaskim stropem belkowym i dwuspadowym dachem krytym dachówką ceramiczną.     
 
Wieża zachodnia pochodząca w obecnej formie z XVIII wieku, wzniesiona została na planie prostokąta równego szerokością nawie i posiada modną na ówczesne czasy konstrukcję szkieletową. Podstawę podciągnięto do wyskokowi nawy. Krzyżujące się słupy, rygle i narożne zastrzały, spięte podwaliną i oczepem, tworzą symetryczne podziały prostokątnych i kwadratowych fach wypełnionych cegłą. Wyższa kondygnacja otrzymała plan kwadratu a jej konstrukcję w całości oszalowano. Podziały zewnętrzne wyznaczają proste gzymsy, kordonowy i koronujący oraz niewielkie otwory przesłonięte żaluzjami i okiennicami. Zewnętrznym podziałom odpowiada układ drewnianych stropów belkowych. Całość zamknięta jest ostrosłupowym hełmem z latarnią. Wieńcząca go iglica posiada kulę, chorągiewkę na której widnieją daty 1747 i 1997 oraz niewielką gwiazdkę.  
 
Plac kościelny pełnił funkcję miejscowej nekropolii. Do dziś zachowało się wiele nagrobków z XIX i XX wieku. Otoczony jest niskim kamiennym murem z bramkami od zachodu, północy i wschodu. Porasta go starodrzew mieszany oraz dorodne cisy.   
 
 
Wyposażenie
  • Ambona poligonalna z baldachimem z połowy XIX wieku.
  • Chrzcielnica ośmioboczna drewniana z 1856 roku. 
  • XIX wieczne sedilium.
  • Obraz nad ołtarzem z 1696 roku z przedstawieniem Chrystusa na krzyżu. W latach 1856 – 1953 zawieszony był na ścianie. Odrestaurowany w 1972 roku przez E. Draegera ze Schwennenz.
  • Organy z roku 1872 wybudowane przez Barnima Grüneberga ze Szczecin, nr katalogowy 137. Zniszczone częściowo w 1945 roku.  
  • Na wieży zawieszone były trzy dzwony spiżowe. Jeden odlany w roku 1686 przez Lorenza Kökeritz ze Szczecina, drugi odlany w roku 1708 przez Johana Heinriha Scheela w Szczecinie.
 

Okna w ścianie wschodniej
Strona południowa
Strona zachodnia
Wieża kościoła
Iglica hełmu wieży
Portal południowy
Portal północny
Okno w ścianie południowej

Mapa

Odsłon: 3251
  
")); ")); sex geschichten porn tube pornolar sikis adult porno atakoy escort bahis siteleri Bixbet Betist Albet Mariobet "));