BOOCK <small>( Buk )</small> | Architektura Sakralna Pomorza Zachodniego
Dziś czwartek , 23 listopada 2017 r.

BOOCK ( Buk )

Strona południowa

Bundesland: Mecklenburg-Vorpommern
Landkreis: Uecker-Randow

Duża wieś położona u południowego skraju Puszczy Wkrzańskiej, w odległości 5 km na północ od miasteczka Löcknitz. Pierwsza wzmianka źródłowa pochodzi z 1299 roku. Zabudowa rozwijała się wzdłuż przebiegającej przez wieś drogi, tworząc ulicówkę. Pośrodku tej zabudowy lokowano kościół z urzędem parafialnym. Osada posiadała charakter rolniczo-rzemieślniczy. W izbie pamięci, Üns Heimatstuf, znajdującej się na terenie starej szkoły urządzono ekspozycję etnograficzną i fotograficzną obrazującą życie lokalnej społeczności.   
 
 
Źródła
  • Kościół wybudowano około roku 1500.
  • W XV wieku przeszedł gruntowny remont.
  • W roku 1790 przedłużono go w kierunku zachodnim i otynkowano, zmieniono też portal południowy.
  • Wieżę zachodnią wzniesiono w 1890 roku.
 
Architektura
 
Kościół usytuowano pośrodku wsi w bezpośrednim sąsiedztwie przebiegającej przez osadę drogi. Wzniesiono go na planie prostokąta w formie niewielkiej, orientowanej, salowej świątyni. W wieku XVIII, zapewne pod wpływem dynamicznego rozwoju osady, rozbudowano go w kierunku zachodnim o jedną trzecią długości. Wieżę dobudowano dopiero pod koniec XIX wieku.
Wszystkie ściany posadowione na kamiennym fundamencie wzniesiono z kamienia polnego i cegły. Wydaje się, że w starszej partii murów dominuje materiał granitowy, w nowszej zaś ceramiczny. Otynkowanie kościoła uniemożliwia niestety dokładne uchwycić tych proporcji.
 
Okna osadzone są symetrycznie na przestrzał w ścianach, północnej i południowej. Dwa kolejne okna znajdowały się w ścianie wschodniej, zostały jednak zamurowane. Wydaje się, że pierwotne okna posiadały ostrołukowy, późnogotycki wykrój. Prawdopodobnie w XVIII wieku przebudowano je nadając im obecną formę. Szerokie i proste ościeża zamknięte są łukiem odcinkowym i skośnym parapetem oraz obwiedzione dekoracyjną opaską tynkową.
   
Główny portal wejściowy osadzony był centralnie w ścianie południowej, pomiędzy parami okien. Po przedłużeniu kościoła proporcja ta została zachwiana. Przebudowano również ościeże portalu dostosowując jego wykrój do formy okien. Proste ościeże zamknięte zostało łukiem koszowym i obwiedzione dekoracyjną opaską tynkową. Do wnętrza wiodą dwuskrzydłowe drzwi.
 
Szczyt wschodni dekorowano parami płytkich blend ostrołukowych w układzie piramidalnym, rozdzielonych blendami okrągłymi.    
 
Wnętrze kościoła zamknięte jest drewnianym stropem trapezowym i dachem siodłowym krytym dachówką cementową. Po przedłużenia kościoła przy zachodniej ścianie nawy wybudowano emporę chórową opartą na ścianach oraz dwóch słupach z przodu.
 
Wieża zachodnia wzniesiona została na planie kwadratu o boku dwukrotnie węższym od nawy kościoła. Posiada dwie kondygnacje, niewielką kruchtę oraz poziom dzwonny. W ścianie zachodniej znajduje się portal o charakterystycznym dla XIX wiecznej przebudowy wykroju. Ponad portalem widnieje płytka okrągła blenda. W ścianach północnej i południowej osadzone są okna o prostych ościeżach zamkniętych łukiem odcinkowym. Ściany północna, zachodnia oraz południowa kondygnacji dzwonnej rozczłonkowane są triadą niewielkich okien szczelinowych. Ponad nimi znajduje się biforium o prostym ościeżu zamkniętym profilowanymi półokrągłymi łukami. Wypełniająca je żaluzja chroni przed opadami atmosferycznymi umożliwiając jednocześnie rozchodzenie się dźwięku dzwonu. Wnętrze wieży zamknięte jest ostrosłupowym hełmem krytym blachą miedzianą, zakończonym iglicą z krzyżem. 
 
Teren kościelny o prostokątnym zarysie ograniczony jest drucianym płotem i sąsiednimi zabudowaniami. Krawędzie parceli obsadzone są starodrzewem lipowym.   
 
 
Wyposażenie
  • Ołtarz ambonowy z roku około 1780. Na bokach przed drewnianymi draperiami umieszczone są personifikacje cnót wiary i miłości. Całość zamyka baldachim z wyobrażeniem gołębicy – symbol Ducha Świętego. 
  • Ławki i empora zachodnia z roku 1790 o prostej formie.
  • Organy z drugiej połowy XIX wieku wykonane przez bliżej nakreślony warsztat ze Szczecina. Skromny trzyczęściowy prospekt połączony ze stołem gry.   
  • Drewniane płaskorzeźby przedstawiające sceny z życia Jezusa z około 1980 roku.
  • Trzy dzwony, pierwszy z 1890 roku odlany przez warsztat Carla Vossa ze Szczecina znajdujący się na wieży oraz dwa identyczne odlane w 1925 roku eksponowane przed kościołem. Hugo Lemcke w inwentaryzacji Kreis Randow wymienia jeszcze dwa inne dzwony odlane w roku 1610 i 1780. Zostały one prawdopodobnie zarekwirowane na potrzeby wojenne.      
  • Patena z 1699 roku, pozłacane srebro (zaginęła).
 
Aneks
 
Obok wsi znajduje się wyschnięte jezioro porośnięte między innymi przez małe orchidee. Legenda głosi, iż zjawisko kwitnienia orchidei związane jest ze skarbem zatopionym w jeziorze. W odległości około 1,5 km w kierunku Blankensee znajduje się wyrobisko po kredzie zalane wodą. Obecnie jest to miejsce weekendowego wypoczynku mieszkańców okolicznych miejscowości.    
 

Strona wschodnia
Strona północna
Wieża kościoła
Hełm wieży
Portal południowy
Portal zachodni
Wnętrze kościoła - prezbiterium
Ołtarz ambonowy
Wnętrze kościoła - empora muzyczna
Organy
Usytuowanie kościoła

Mapa

Odsłon: 4229
  
")); ")); sex geschichten porn tube pornolar sikis adult porno atakoy escort bahis siteleri Bixbet Betist Albet Mariobet "));