BARNIM <small>( Barnimskunow )</small> | Architektura Sakralna Pomorza Zachodniego
Dziś czwartek , 23 listopada 2017 r.

BARNIM ( Barnimskunow )

województwo: zachodniopomorskie
powiat: pyrzycki
gmina: Warnice
diecezja: szczecińsko-kamieńska
dekanat: Pyrzyce
parafia: Warnice - filia pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Miejscowość położona w połowie drogi między Stargardem Szczecińskim a Pyrzycami w odległości 13 km od Stargardu.

Źródła

- W traktacie z 1240 roku książę Barnim I odstępuje biskupowi kamieńskiemu wieś oraz sąsiednią osadę Kunowo.
- w 1492 roku na wikariat w kościele parafialnym św. Krzyża w Barnimie powołano Paulusa Rotzke.
- W 1903 roku ma miejsce pożar świątyni, z którego ocalała tylko wieża i fragmenty murów.
- Rok później kościół odbudowano.

Architektura:

Kościół w Barnimiu wzniesiony został w XV wieku. Wybudowano go jako świątynię salową, orientowaną, założoną na planie prostokąta bez chóru, z wieżą zachodnią węższą od nawy. Wszystkie ściany i szczyt wschodni wykonane są z kamienia polnego nieobrobionego i cegły, narożniki zaś oraz obramienia portali i okien wykonane są w cegle. Elewacje ścian otoczone są ceglanym cokołem ukośnie profilowanymi oraz zwieńczone gzymsem ceglanym i profilowanym .

Szczyt wschodni posiada dekorację architektoniczną w postaci blend ostrołukowych w układzie piramidalnym i symetrycznie rozmieszczonych pinakli. Powstał jednak w czasie odbudowy kościoła ze zniszczeń. Ponadto elewacja wschodnia posiadała zapewne trzy ostrołukowe okna, z których po dobudowaniu zakrystii zachowały się tylko dwa. W elewacjach południowej i północnej znajdują się po cztery symetrycznie rozłożone, ostrołukowe okna. Zamurowane pierwotne okno i częściowe zachodzenie ościeży drugiego z okien w elewacji południowej na ościeże portalu świadczy, iż pierwotne rozplanowanie okien wyglądało inaczej.

Z dwóch portali, które wprowadzały do świątyni zachował się jedynie portal wieżowy, poczwórnie schodkowany, ceglany. Osadzony jest on w południowej elewacji wieży. Natomiast ostrołukowy portal w południowej ścianie korpusu nawowego, zapewne również schodkowany jest obecnie zamurowany. Kościół posiada strop płaski i kryty jest ceramicznym dachem dwuspadowym.

Cechą charakterystyczną tej świątyni jest jednak jej wieża. Założona na planie kwadratu wyróżnia się bogatą dekoracją w postaci dużych blend i rozmieszczonych w nich wąskich otworów okiennych. Ponadto wieńczące ją blanki oraz wysmukły, ośmioboczny, gotycki hełm murowany z cegły, nadają jej charakteru architektury obronnej. Na południowej elewacji wieży znajdują się daty odnoszące się do kolejnych restauracji i robót: 1531, 1689, 1719, 1820, 1839, 1867, 1891, 1903, 1963. Plac kościelny otoczony murem ceglanym z filarami pełnił zapewne funkcję cmentarza. Kościół jest bardzo dobrze utrzymany i w dalszym ciągu pieczołowicie restaurowany. Stanowi wspaniałą wizytówkę lokalnej społeczności.

Wyposażenie:

Chwilowo brak danych.

Kościół od strony północnej
Strona wschodnia
Wieża zachodnia
Portal zachodni - wieżowy
Elewacja północna - okna i blędy

Mapa

Odsłon: 6437
  
")); ")); sex geschichten porn tube pornolar sikis adult porno atakoy escort bahis siteleri Bixbet Betist Albet Mariobet "));